Noord-Brabant was eeuwenlang een militair grensgebied waar water werd ingezet als strategisch schild. In het westen van de provincie ligt de Zuiderwaterlinie, de oudste en langste militaire verdedigingslinie van Nederland. Van Bergen op Zoom tot Grave verbond deze keten historische vestingsteden, forten en inundatiegebieden om Holland te beschermen tegen invallen vanuit het zuiden. Monumenten zoals het zeventiende-eeuwse Fort de Roovere, met zijn verzonken loopgraafbrug door de gracht, laten zien hoe het waterpeil tot op de centimeter werd berekend.
De provincie kende echter ook ongekende waterrampen. In november 1421 verscheurde de beruchte Sint-Elisabethsvloed de dijken rond Dordrecht en deed een uitgestrekt binnenmeer ontstaan dat pas eeuwen later deels werd ingepolderd. Het hart van dit rampgebied vormt tegenwoordig het zoetwatergetijdenpark Nationaal Park De Biesbosch. Om het achterland van de Maas en de Aa te beschermen, reguleert Waterschap Aa en Maas het stelsel van retentiebekkens en overlaatgebieden die voorkomen dat steden als 's-Hertogenbosch onder water lopen.
Fietsend door Brabant wisselen open rivierkleilandschappen en zandgronden elkaar voortdurend af. In het noorden trap je over de voormalige Beerse Overlaat langs de Maas, waar eeuwenlang gecontroleerd overtollig water over de velden werd geleid. Rijd je naar het zuiden en oosten, dan verandert de klei in geurige naaldbossen, stuifzandvlaktes van de Loonse en Drunense Duinen en de uitgestrekte, mysterieuze hoogveenrestanten van de Peel.
Geschreven door de regiobeheerders van deze regio, CC BY-SA 4.0!✎↺
Vertaald uit de oorspronkelijke tekst in het Engels.