Wie zorgt hiervoor Niemand heeft deze regio nog op zich genomen. Fietsers kunnen hier nog steeds plekken toevoegen en bevestigen. Wil je meedoen?
Nederland · Aangesloten

Zuid-Holland

3,308 km²Oppervlakte
3,577,032Inwoners (2013)
–Terrein✎
4,240Referentie-items in beeld
0Geverifieerde items
0Routes
Wie zorgt hiervoor Niemand heeft deze regio nog op zich genomen. Fietsers kunnen hier nog steeds plekken toevoegen en bevestigen. Wil je meedoen?
Geografie

Zuid-Holland ligt aan de Noordzee in het deltagebied van Rijn, Maas en Schelde, begrensd door Noord-Holland in het noorden, Utrecht in het oosten en Zeeland, Noord-Brabant en Gelderland in het zuiden. Gegevens van Geologie van Nederland laten zien hoe zandige kustduinen naar het oosten toe overgaan in een diepe holocene veenvlakte (het Groene Hart) en rivierkleigronden in het zuiden. Regionale natuurgebieden en landgoederen worden beheerd door Zuid-Hollands Landschap. Fietsers rijden over een fijnmazige infrastructuur van vrijliggende fietspaden, smalle geasfalteerde tiendwegen op veendijken en schelpen- of asfaltpaden door de duinen, met merkbare zeewind, watergangen en frequente fietspontverbindingen.

Geschreven door de regiobeheerders van deze regio, CC BY-SA 4.0!✎↺

Vertaald uit de oorspronkelijke tekst in het Engels.

Geschiedenis, natuur en cultuur

Nergens in de Lage Landen is het steekspel met het water zo tastbaar als in Zuid-Holland. Eeuwenlange, grootschalige turfwinning voor de opkomende steden schiep enorme, door stormen opgejaagde meren—de beruchte 'Waterwolf'—die historische nederzettingen voortdurend bedreigden in het gebied van het Hoogheemraadschap van Rijnland. Het waterstaatkundige antwoord bereikte zijn hoogtepunt in de achttiende eeuw met getrapte molengangen. Bij het molencomplex Kinderdijk-Elshout gebruikten negentien tussen 1738 en 1740 gebouwde molens schepraderen om polderwater in trappen vanuit de zakkende Alblasserwaard naar de rivier de Lek op te voeren.

Water werd hier eveneens ingezet voor de landsverdediging. Tijdens het Rampjaar 1672 stelde men de Oude Hollandse Waterlinie in werking: een verdedigingsgordel waarbij polders van de Zuiderzee tot aan de Merwede gecontroleerd onder water werden gezet. Het waterpeil werd uiterst nauwkeurig ingesteld: net te diep voor marcherende infanterie en cavalerie, maar te ondiep voor Franse oorlogsschepen om te bevaren. Zwaar versterkte vestingsteden zoals Nieuwpoort en Gorinchem bewaakten de strategische inlaatsluizen en veranderden het polderlandschap in een ondoordringbare vesting.

Het landschap wisselt sterk op korte fietsafstanden. In het westen fungeren hoge kustduinen als zoetwaterbuffer en zeewering, terwijl een koers naar het oosten je direct het uitgestrekte veenweidegebied van het Groene Hart in voert, waar melkvee graast op zachte bodems die meters onder zeeniveau liggen. Naar het zuiden vertakken de rivieren zich in het zoetwatergetijdengebied van Nationaal Park De Biesbosch, om uiteindelijk uit te monden bij de stormvloedkeringen van de moderne Deltawerken.

Geschreven door de regiobeheerders van deze regio, CC BY-SA 4.0!✎↺

Vertaald uit de oorspronkelijke tekst in het Engels.

← Alle regio's

Deze pagina melden